Loading...
Ας ενωθούμε όλοι για να συνεχίσει “Το Χαμόγελο του Παιδιού” το πολύτιμο έργο του 2017-03-27T14:44:06+00:00

Συνέντευξη με τον Κώστα Γιαννόπουλο

Συνέντευξη στη Δώρα Χειράκη

“Όλα παιδιά είναι και αξίζουν ένα χαμόγελο… Αν ενωθούμε όλοι θα τα καταφέρουμε”, έγραφε μεταξύ άλλων ο μικρός Ανδρέας Γιαννόπουλος στις 9 Νοεμβρίου του 1995 στο προσωπικό του ημερολόγιο, εκφράζοντας την επιθυμία και το όραμά του για έναν κόσμο όπου κάθε παιδί δικαιούται να είναι ευτυχισμένο.

Ο 10χρονος Ανδρέας, παρότι έδινε τη δική του μεγάλη μάχη για τη ζωή, λόγω του σοβαρού προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε κι ενδεχομένως διαισθανόμενος το τέλος που πλησίαζε, θέλησε με περισσή δύναμη να ενώσει τους μεγάλους σε έναν σκοπό: να φτιάξουν, μια ασπίδα προστασίας για τα παιδιά που υποφέρουν. Έναν σύλλογο που, χωρίς διακρίσεις, θα έχει ως μέριμνα τη φροντίδα τους ο οποίος, όπως ο ίδιος σημείωνε, «θα λέγεται το Χαμόγελο του Παιδιού».

Μας συγκλόνισε κι έκανε τις καρδιές μας να χτυπήσουν δυνατά, λίγες μέρες μετά, όταν τον είδαμε στους τηλεοπτικούς μας δέκτες να προσπαθεί να μας αφυπνίσει και να μας κάνει κοινωνούς του ονείρου του.

Διεκδικούσε για όλα τα παιδιά του κόσμου όσα εκείνος πλουσιοπάροχα είχε την ευτυχία να γευτεί . Αγάπη, στοργή, ζεστασιά, προστασία, την αγκαλιά και τη στήριξη μιας οικογένειας, εφόδια που θα τους δώσουν την ευκαιρία να κερδίσουν τη ζωή που τους αξίζει κι ένα χαμόγελο μεγάλο, όπως ο ίδιος «ζωγράφιζε» με τα δύο του δάχτυλα στο πρόσωπό του…

Ο Ανδρέας «έφυγε» μερικές μέρες αργότερα, στις 22 Δεκεμβρίου του 1995, όμως η ευαισθησία, η καλοσύνη της ψυχής του, οι ιδέες του έσωσαν πάνω από ένα εκατομμύριο παιδιά και -παρότι η ζωή στα πρώτα τους βήματα τους έδειξε το σκληρό της πρόσωπο- τους χάρισε μια δεύτερη ευκαιρία.
Από τότε η επιθυμία και το όραμά του έγιναν επιθυμία και όραμα του πατέρα του, Κώστα Γιαννόπουλου. Η υλοποίηση του Χαμόγελου του Παιδιού ήταν για εκείνον -πέρα από ένας στόχος ζωής- ο τρόπος για να έχει για πάντα δίπλα του και συνοδοιπόρο στους αγώνες του τον μικρό του άγγελο, που τόσο γρήγορα πέταξε μακριά του.

Το γεγονός αυτό του έδωσε δύναμη να μείνει ακλόνητος στην υλοποίηση της «εντολής» του Ανδρέα, παρά την αμφισβήτηση, την κακόβουλη κριτική και τον αρνητισμό που δέχτηκε στην πορεία. Το όνειρο του αγαπημένου του γιου ενέπνευσε και κέρδισε την αγάπη και την υποστήριξη του κόσμου.
Στα 20 χρόνια που πέρασαν από τότε, Το Χαμόγελο του Παιδιού, έχει στο ενεργητικό του έργο και δράσεις που εντυπωσιάζουν και η αξία τους έχει αναγνωριστεί κι εκτός συνόρων Ελλάδας.

-Κύρε Γιαννόπουλε τι έχει προσφέρει «Το Χαμόγελο του Παιδιού» στα 20 χρόνια δράσης του;
Έχει σταθεί δίπλα σε περισσότερα από 1.000.000 παιδιά και στις οικογένειές τους μέσα στα 20 χρόνια δράσης του. Εκτός από τα 750 παιδιά που έχουμε μεγαλώσει στα Σπίτια μας όλα αυτά τα χρόνια, ήμασταν δίπλα σε κάθε παιδί που είχε ανάγκη, που κινδύνευε, που πείναγε, που ήθελε φάρμακα αλλά και στις οικογένειές τους. Εκτός από τις υπηρεσίες μας όμως, έχουμε προσφέρει και πολλά Χαμόγελα στα παιδιά που μας χρειάστηκαν δίπλα τους.
-Ποιο είναι το σύνολο του έργου σας αυτή τη στιγμή;
Οι 3 βασικοί άξονες του έργου μας σχετίζονται με την άμεση επέμβαση, την υγεία και τη διαβίωση. Οι άξονες αυτοί περικλείουν ουσιαστικά ένα πλήθος δράσεων που υλοποιούνται πανελλαδικά, καθημερινά, όλο το 24ωρο καθώς κι ένα πλήθος υπηρεσιών που ομοίως παρέχονται δωρεάν σε κάθε παιδί στη χώρα μας, ανεξάρτητα από εθνικότητα και θρήσκευμα.

-Πόσα παιδιά μεγαλώνετε σήμερα;
Σήμερα περισσότερα από 350 παιδιά μεγαλώνουν στα 14 Σπίτια μας και συνεχίζουμε να είμαστε δίπλα σε 57 ενήλικα παιδιά μας, που είτε σπουδάζουν, είτε εργάζονται, είτε εκτίουν τη στρατιωτική τους θητεία.

-Η δουλειά σας έχει αναγνωριστεί και εκτός Ελλάδας και συμμετέχετε ισότιμα σε διεθνείς οργανισμούς. Όταν ξεκινούσατε αυτό το «ταξίδι» της προσφοράς, είχατε φανταστεί ότι η προσπάθειά σας θα έχει αυτή την εξέλιξη;
Όταν ξεκινήσαμε ήμασταν ελάχιστοι και προσπαθούσαμε να κάνουμε πολλά. Σιγά σιγά όμως ακόμα περισσότεροι άνθρωποι πίστεψαν στο όραμα του μικρού μου γιου, Ανδρέα, ενώσαμε τις δυνάμεις μας και φτάσαμε στο σήμερα, που «Το Χαμόγελο του Παιδιού» είναι πλέον ένας αξιόπιστος οργανισμός με αναγνώριση στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς.

-Κατά πόσο έχουν αυξηθεί τα αιτήματα για βοήθεια την εποχή της κρίσης;
Η οικονομική κρίση έχει αναπόφευκτα και κοινωνικές προεκτάσεις. Χιλιάδες παιδιά αντιμετωπίζουν σήμερα σοβαρά προβλήματα: φτώχεια, υποσιτισμό, ουδεμία πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και άλλα πολλά. «Το Χαμόγελο του Παιδιού» έγινε αποδέκτης πληθώρας αιτημάτων σε κάθε επίπεδο, προβλήματα διαβίωσης, ιατρικές ανάγκες, αλλά και έξαρση φαινομένων όπως η κακοποίηση και το bullying. Παρά τις οικονομικές μας δυσκολίες αποφασίσαμε να αναλάβουμε ενεργό ρόλο και εν μέσω κρίσης να κάνουμε την υπέρβαση, να συνεχίσουμε χωρίς καμία μείωση των παρεχόμενων υπηρεσιών μας.

-Από οικονομικής άποψης ποια είναι η κατάσταση στο Χαμόγελο σήμερα;
«Το Χαμόγελο του Παιδιού», με μόνους χρηματοδότες τους πολίτες και τις εταιρείες, βρίσκεται μετέωρο, διανύοντας μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο, γεγονός που αποτυπώνεται έντονα και στα οικονομικά του αποτελέσματα. Οι μέχρι τώρα υποστηρικτές μας βρέθηκαν οι ίδιοι σε δεινή θέση και, σε πολλές περιπτώσεις, ζήτησαν την κάθε είδους υποστήριξη από εμάς! Ο αγώνας για την οικονομική μας επιβίωση είναι καθημερινός και δύσκολος. Θα ήθελα να τονίσω ότι για «Το Χαμόγελο του Παιδιού» αυτό που αποτελεί διαχρονικά μεγάλη πρόκληση, είναι η κάλυψη της λειτουργίας κάθε δράσης μας και του εξειδικευμένου επιστημονικού προσωπικού που την υλοποιεί.

-Ποια είναι αυτή τη στιγμή τα προβλήματα που πρέπει να λυθούν άμεσα για την εύρυθμη λειτουργία του οργανισμού;
Τα προβλήματά μας είναι όπως είναι και τα προβλήματα μιας απλής οικογένειας. Απλά εμείς είμαστε μια πολύτεκνη οικογένεια με 350 παιδιά και αγωνιούμε καθημερινά από τα πιο απλά, που είναι το φαγητό τους, μέχρι τα πολύπλοκα που αφορούν στις θεραπείες των παιδιών που έχουν πρόβλημα υγείας. Εκτός από τα δικά μας παιδιά, στηρίζουμε περίπου 10.000 οικογένειες με είδη πρώτης ανάγκης, για να μπορέσουν να σταθούν ενωμένες με όσο το δυνατόν λιγότερα προβλήματα διαβίωσης. «Το Χαμόγελο του Παιδιού» προσπαθεί καθημερινά να βρει τόσο οικονομικούς πόρους όσο και υλική ενίσχυση για να μπορέσει να συνεχίσει το δύσκολο έργου του.

-Τι είναι αυτό που σας κάνει να αγωνιάτε σε σχέση με το μέλλον των «παιδιών του Χαμόγελου» αλλά και των παιδιών γενικότερα;
Αυτό που συνειδητοποιώ με το πέρασμα του χρόνου είναι το πόσο εύκολο είναι να «συνηθίζουμε» τις φρικτές σκηνές που βλέπουμε καθημερινά: προσφυγόπουλα που πεθαίνουν στον δρόμο της νέας τους ζωής, παιδιά να κακοποιούνται από το οικογενειακό τους περιβάλλον, παιδιά να ζητιανεύουν στον δρόμο και τόσα άλλα. Με φοβίζει αυτή η «συνήθεια», γιατί σημαίνει ότι ο κόσμος δεν αντιδρά σε κάτι που έχει συνηθίσει. Για να σώσουμε, όμως, τα παιδιά που κινδυνεύουν ΠΡΕΠΕΙ να αντιδρούμε και να κινητοποιούμαστε. Γι’ αυτό λειτουργεί και η «Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα παιδιά SOS 1056» όπου μπορεί να καλέσει ο καθένας, ανώνυμα, δωρεάν, όλο το 24ωρο, και να μας ενημερώσει για οποιοδήποτε περιστατικό αφορά παιδί που βρίσκεται σε κίνδυνο.

-Ποιο είναι το όραμά σας για «Το Χαμόγελο του Παιδιού»;
«Το Χαμόγελο του Παιδιού» είναι το όραμα του 10χρονου γιου μου, που λίγο πριν φύγει από τη ζωή, μου έδωσε την «εντολή» για έναν σύλλογο που θα προσφέρει απλόχερα αγάπη, στοργή , ενδιαφέρον και σεβασμό σε όλα τα παιδιά. Ο Ανδρέας έδωσε την «εντολή» και μέχρι το τέλος θα την ακολουθώ ευλαβικά προσπαθώντας να την υλοποιήσω. Μαζί με εμένα και χιλιάδες άλλοι άνθρωποι που μοιραζόμαστε το ίδιο όραμα: το Χαμόγελο κάθε παιδιού!

Ο Κ. Γιαννόπουλος στο Πρώτο Πρόγραμμα για το όραμα του μικρού Ανδρέα